నాన్నమ్మ...

ఇంటికి.. ఎప్పుడు ఫోన్ చేసినా అడుగుతూ ఉంటా."అమ్మా.. మామ ఎలా ఉందే!!",
అని., మామ అంటె మా నాన్నమ్మ..., ఏడుగురు సంతానం మా నానమ్మకి...
నలుగురు మగవాళ్ళు.. ముగ్గురు ఆడపిల్లలూ... అంతా మాఊరిలోనే ఉంటారు...,
మాదొక అరవై కుటుంబాలుండే ఒక చిన్నఊరు... అందులో సగం మా నానమ్మ
కుటుంబం వాళ్ళే కాబట్టి... ఊరంతా మా చుట్టాలే... మా నాన్నగారు మా నానమ్మకి
ఆఖరు సంతానం... నాకు తెలిసినప్పుడు నుండి నానమ్మ మాతొనే ఉంటుంది.
నానమ్మకి మా నాన్న, అమ్మఅంటే.. చాలా ఇష్టం... నేనంటే ఇంకా ఇష్టం..

నా చిన్నప్పటినుండి నన్ను బాగా చూసుకునేది. అమ్మకొట్టినా.. తిట్టినా అడ్డొచ్చి
గారాభంచేసేది, ఇప్పుడంటే వందేళ్ళు దాటిపోయి ఒంగిపోయింది.. పనులేమి
చెయ్యటంలేదు.. కానీ...నా చిన్నప్పుడైతే బోలెడు పనులు చేసేది...
పొద్దున్నే ఆరింటికల్లా అరుగు చివర ఒక పీటవేసుకుని...మజ్జిగ చిలకడం మొదలుపెట్టేది...
నేను నా చిన్నపీట వేసుకుని కూర్చుని... చూస్తూ ఉండేవాడిని..."నెనూ చిలుకుతా",
అని చేతిలోంచి లాక్కుని ప్రయత్నించేవాడిని కానీ.. నాకు కుదిరేది కాదు...,
మజ్జిగ చిలకగా వచ్చిన వెన్నను ముద్దగా చేసి నాకు తినిపించేది..

నాకు వెన్నంటే ఇష్టమేకానీ ఎందుకో తినను.. అని మారాం చేసేవాడిని...
చేతికి అంటిన వెన్నను.. కాళ్ళకు చేతులుకూ బలవంతంగా రాసేది...,
మా నాన్నమ్మచేసే పనులన్నిటినీ దగ్గరగా పరిక్షించేవాడిని..., ప్రశ్నలువేసి
తినేసేవాడిని... ఏమడిగినా విసుక్కోకుండా... చాలా ఓపికగా వివరించి చెప్పేది..,
ఉగాది పండుగ వస్తే వేపకొమ్మలనుండి వేపపువ్వుకోయ్యటం...,
దీపావళికి దీపాలలో వేసేందుకు ఒత్తులు చెయ్యటం...,

ఆడపిల్లలందరికీ గోరింటాకు రుబ్బి.. పంచిపెట్టడం, గోంగూర కాడలకు ఒత్తులు కట్టి
వెలిగించడంలాంటి పద్దతులన్నీ ఎలా చెయ్యాలో ఎందుకు చెయ్యలో అందరికీ
వివరంగా చెప్పేది... అంతేకాదు...మా ఊరందరికీ మానాన్నమ్మ అంటే చాలా గౌరవం.
ఊళ్ళో ఎవరికి పిల్లలు పుట్టినా మామ్మ దగ్గరకు తీసుకొచ్చి చూపించి వెళ్ళేవారు...,
దీవించమని అడిగేవారు... దిష్టి తగలకుండా తలవెంట్రుకలతో చేసిన తాడు..
స్వయంగా దగ్గరుండి చేయించుకుని కట్టి, పిల్లల్ని తీసుకెళ్ళేవారు...

వేసవికాలం వస్తే..., మా చుట్టాలంతా... ఆవకాయ పెట్టే పనుల్లో మునిగిపోయేవారు...
మాకు సెలవులు కావడంతో మేం పరిక్షగా ఎవరెవరు ఏం చేస్తున్నారో చూస్తుండే వాళ్ళం...

అక్కడ మా నాన్నమ్మే, ఆవకాయలో... ఏ వస్తువు ఎంత కలపాలో.., ఎలా కలపాలో
దగ్గరుండి చేసేది..., మొత్తం చుట్టాలందరికీ ఆవకాయ పెట్టడం అయ్యేసరికి...
మాకు మా నానమ్మకి ఒక పదిహేనురోజులు కాలయాపన సరిపోయేది...

ఇప్పుడు పరిస్ధితి వేరు...,
మనవలు... మునిమనవలు.. మనవరాళ్ళు అందరి పెళ్ళిళ్ళూ..
చూసిన కళ్ళు కనిపించడం మానేసాయి..., పదిమంది పనులలో వెన్నుదన్నుగా ఉన్న
నానమ్మ... ఒంగిపోయి..నడవలేక మంచానపడింది... వయసుతో పాటు చాదస్తం,
భయం వచ్చాయి...

ఎవరన్నా ఏదైనా తినటానికి పెడితే పొట్లాలు కట్టి దాచిపెడుతుంది...
మా అక్క,అన్నయ్య వాళ్ళ పిల్లలొస్తే..., ప్రక్కన కూర్చోబెట్టుకుని...
దాచిన పొట్లాలుతీసి పెడుతుంది..., ఆ వీధివిషయాలు.. ఈ వీధి విషయాలు
అడుగుతుంది..., వాళ్ళెలా ఉన్నారు.. వీళ్ళేంచేస్తున్నారు...
అని చాదస్తంగా నాలుగైదుసార్లు అడిగేసరికి... పిల్లలు... "ఈ ముసలిదానికి
చెప్పలేక చస్తున్నాం... బుర్రతినేస్తుంది...", అని అంటే..., వాళ్ళ మద్దుమాటలకు
నవ్వేస్తుంది..., కోపమొస్తే... "వెళ్ళు అవతలికి... చెప్తే అరిగిపోతావా!",
అని మాట్లాడటం మానేస్తుంది...

అది చూస్తే నాకు అనిపించేది... మనం చిన్నపిల్లలుగా ఉన్నప్పుడు..
అడిగే ప్రశ్నలకు పెద్దవాళ్ళు ఓపికగా... సమాధానాలు చెబుతారు..
వయసు పైబడ్డాకా వాళ్ళు చిన్నవాళ్ళయ్యి...,అడిగే ప్రశ్నలకు...
పిల్లలేకాదు..., పెద్దలకే... విసుగుపుట్టిస్తాయి అని...,

వయసు పెరిగి వృద్ధాప్యంలోకి అడుగుపెట్టినవాళ్ళు చిన్నపిల్లలే అవుతారు...
వాళ్ళచేష్టలు.., అలవాట్లు... భయాలు అన్నీ చిన్నపిల్లలకంటే...
ఎక్కువగా అనిపిస్తాయి...

నేను చదువు పూర్తిచేసి.. ఉద్యోగప్రయత్నాల్లో ఉన్నాననుకుంట...
ఒక పదిరోజులు ఇంటికి వెళ్ళాను... కాసేపు అవి ఇవి అడిగింది నానమ్మ...
చెప్పాను ఇలా ఉంటుంది అక్కడ.. నలుగురు కలిసి ఉంటాం..
వంటచేసుకుని తింటాం... అని.., "జాగ్రత్తమ్మా... రాత్రిళ్ళు...
తలుపులు అవి గడియపెట్టుకోవాలి.. దొంగలు అవి వస్తారంట అక్కడ...
టీవీలో చెప్తుంటాడు..", అని అంది.. నేను మనసులో నవ్వుకుని..
"మేం జాగ్రత్తగానే ఉంటాం మామా.. నువ్వేం కంగారుపడకు... నలుగురం క
లిసే ఉంటాం కదా!!, పర్వాలేదు..", అని చెప్పాను...,

మరి నీకు డబ్బులు అవి నాన్న పంపిస్తున్నాడా!, సరిపోతున్నాయా?,
ఒక వందరూపాయలు సరిపోవమ్మా నెలకు??", అని అడిగింది...,
నేను నవ్వుకుని.. "వంద ఎక్కడ సరిపోతాయే... ఒక పదిహేనువందలు దాకా
అవుతాయి నెలకు", అన్నాను...

అమ్మో..., పదిహేనొందలే...!, అవునులే.. రేట్లు అన్ని పెరిగిపోయాయి
కదా..., అయినా పర్లేదు..., కావాలంటే నాన్నను అడుగు...,
నాన్న అప్పుచేసైనా ఇస్తాడు..., ఉద్యోగం కోసం తప్పదు మరి..., తిండి సరిగా తిను...,
ఆరోగ్యం పాడవుతుంది లేకపోతే...", అని సలహా చెప్పింది..., సరే అన్నాను...

అలా మాట్లాడుతూ... అలవాటు ప్రకారం... ఏడింటికే నిద్రపోయింది...,
నాకూ నిద్రపట్టేసింది..., పదకొండు అయ్యిందనుకుంట.. నన్ను ఎవరో
తట్టిలేపుతున్నట్లు అనిపించి లేచాను..., నానమ్మ నాపక్కగా వచ్చి కూర్చుంది...,
ఒరే... నన్ను చంపేస్తావా??, అని అమాయకంగా అడిగింది..
నిద్రలో ఉన్ననాకు ఆ మాటలు సరిగా అర్ధంకాలేదు... ఏంటే.. అని మళ్ళీ అడిగాను..

నన్ను చంపేయకురా..., మీ నాన్న దగ్గర ఉంటూ... భరువైపోయానురా...,
నీ డబ్బులు తింటూ ఉన్నాను..., నన్ను మీ నాన్న చూస్తున్నందుకు నన్ను చంపేస్తావా!,
అని అమాయకంగా అడిగింది..

నాకు మాటలు రాలేదు.. చాలా బాధకలిగింది... ఏంటి ఇలా ఆలోచిస్తుంది అని...,
ఆమె.. అమాయకత్వాన్ని అర్ధంచేసుకున్నాను...

ఏమీ లేదు మామా... , నువ్వంటే నాకూ ఇష్టమేనే... మా నాన్న బాధ్యతగా నిన్ను
చూస్తున్నారు.. నేనేమి నా డబ్బులతోనిన్ను పోషించడంలేదు కదా!,
అలా ఎందుకు అనుకుంటున్నావు..?, నువ్వు ఎవ్వరికీ భరువుకాదే...,
నీకేదికావాలన్నా అడిగి తిను..., ఎవరూ నిన్ను చూడకపోవటం ఉండదు...,
అలా ఏమీ అనుకోకు... పడుకో.. అని సర్దిచెప్పాను...,మళ్ళీ చిన్నపిల్లలకు సర్దిచెబితే...
చెప్పినమాట వని పడుకున్నట్లు... వెళ్ళి పడుకుంది...

తరువాత రోజు మా అమ్మకు ఈ విషయం చెప్పాను... అవిడ అంతే ఈ మధ్య
ఎదేదో మాట్లాడుతున్నారు.. నువ్వవి పట్టించుకుని ఏమీ అనుకోకు...
నన్ను అలానే అంటున్నారు..., అని ఆరోజు కాస్తవివరంగా ఇద్దరం
మా నానమ్మకి చెప్పాం... అలాంటి అలోచనలు ఏమీ పెట్టుకోకూడదు...,
ఈ వయసులో.. ఏమీ అలోచించకుండా... చక్కగా దేవుణ్ని తలచుకుంటూ...
ప్రార్ధనచేసుకుంటూ,అన్నీ మరచిపోవాలని.. సరే అంది నానమ్మ...


అత్తా కోడళ్ళంటే.. ఇలానే ఉంటారు... పైకొకటి.. లోపలొకటి... మాట్లాడుతూ,
ఎప్పడూ తిట్టుకుంటూ...ఒకరినొకరు.. ధ్వేషించుకుంటూ ఉంటారు..
అనేది నేను సినిమాల్లోనూ, కధల్లోనూ, బయటకూడా చాలా చూసాను...

మా ఇంట్లో మా అమ్మా.. నానమ్మా... అలాకాదు..., ఒక తల్లీ కూతుల్లా ఉంటారు...
మా అమ్మ ఎప్పుడు మా నానమ్మని గౌరవించేది.. ఆమె మాట వినేది...,
మా నానమ్మకూడా అంతే.. ఎప్పుడూ సాధించేది కాదు... అత్తగారిని నేను చెప్పినట్లు వినాలి
అని అన్నట్లు ప్రవర్తించేది కాదు... , మంచాన పడిన తరువాత కూడా...
మా నానమ్మ చాదస్తం చూసి.. సెలవులకో.. కాళీదొరికినపుడో...
ఊరికి వెళ్ళేవాడిని నాకే.. కాస్త విసుగు పుట్టేది... పోనీలే ఆవిడను ఏమీ అనకు
అని.. మా అమ్మ నాకు చెప్పేది...

మా చిన్నప్పుడు ఎవరినైనా.. నువ్వు అని పిలిస్తే... తప్పు అలా పిలవకూడదు
పెద్దవాళ్ళను.. మీరు అనాలి, అని మా అమ్మచెప్పేది... అలానే నేర్పించింది...,
తరువాత... అందరినీ మీరు అని పిలవటమే నాకు అలవాటయ్యింది...,
మా నాన్నమ్మను అమ్మ గౌరవంగా చూడబట్టే నాకూ పెద్దలను గౌరవించాలి అనే విషయం
బోధపడి ఉంటుంది..., ఇవన్నీ మనకు మనం చేసుకుంటేనే...
మనకూ అలానే జరుగుతుంది!, నేనైనా రేపు అంతే... నా తల్లిదండ్రులను బాగా
చూసుకుంటేనే... నా పిల్లలు కూడా నన్ను చూసేది...?

నాకు ఉద్యోగం లేక... డబ్బులులేని టైములో... నా చేతికి వందో
రెండొందలో ఇచ్చి నానమ్మకు ఇవ్వమనేది... మా అమ్మ, అది చూసి నానమ్మ పొంగిపోయేది...
మా మనవడు నాకు డబ్బులిచ్చాడు అని అదరికీ చెప్పుకునేది...,

అలానే నాకు తెలియకుండా కూడా మా అమ్మ బట్టలు కొని నేను కొన్నట్లుగా
ఇచ్చేది నానమ్మకి... అపుడు అర్ధంఅయ్యేది... వాళ్ళకున్నఅన్యోన్యత...,
మా నాన్నకూడా అంతే... మాకు ఎంత చేసినా... ఆరోగ్యాలు ఎలాగూ నీలా అవ్వవులే...
నీ అరోగ్యం, నీ ఆయుష్షు మంచివి..., అని మా నానమ్మకు ఆరోగ్య విషయంలో
చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకున్నారు...

కనిపించడం మానేసిన కళ్ళు.. సూన్యంలో కలిసిపోయాయి...
అందరి బాగోగులు తెలుసుకుంటూ...,అందరి బాగు కోరుకుంటూనే...,
ఎవరికీ భారం కాకుండా... ఎవరిచేత మాట పడకుండా...,
కల్ముషమెరుగని మనసుతో.. ఎలాగైతే... పుట్టిందో.. ఆఖరి క్షణాలలో...
మరలా.. చిన్నపిల్లగా మారి... అలానే ఆనందంగా... నానమ్మ వెళ్ళిపోయింది...

మాలో చిరకాలం ఉండిపోయేలా..., మంచి బుద్దులనూ,సంస్కారాలను... నేర్పి..
మాలో.. అవి తీయని జ్ఞాపకాలుగా విడిచిపెట్టింది...

ఎటువంటివారికైనా తప్పనిది... వృద్దాప్యం... మిగతా జీవితంమంతా ఎంత దర్జాగా...,
ఎంత హొదాతో...అడుగులకు మడుగులెత్తించుకుని.. ఎలా బ్రతికామన్నదానికన్నా..
చివరిక్షణాలలో ఏ బాధలూ తెలియకుండా నా అన్నవాళ్ళ నలుగురి చేతులమీదుగా...
ఆనందంగా వెళ్ళిపోతే.. దానికన్నా జీవితానికి ఇంకేంకావాలి?

నానమ్మలు.. అమ్మమ్మలు.. తాతయ్యలూ... వీళ్ళంతా ఒకప్పుడు మనలాంటివాళ్ళే...
పాతతరపు పద్దతులూ..., మంచిచెడులను.. మన రాబోయే తరాలకు పరిచయంచేస్తూ...,
మన వెన్నంటే ఉంటూ.. మనమేలుకోరే... గురువులు...

వాళ్ళు మనకెప్పుడు భారం కారు..., కాకూడదు...!!

ఏది "సత్యం"??

భారత ఐటి రంగానికి ఎనలేని కీర్తిని తెచ్చిపెట్టిన సత్యం కంప్యూటర్స్
ప్రపంచానికి ఇచ్చిన షాక్.. నుండి ఇంకా తేరుకోలేకపోతున్నాం.

ఒకపక్క ఆర్ధికమాంద్యం వల్ల, అమెరికా ప్రాజెక్టులు.. క్లైంట్లు చేతులెత్తేయంటంతో...
పడిన దెబ్బకి కాస్త లేచి నిలబడగలిగే సమయంలో, ఈ సత్యం వార్త మరో దెబ్బలా తగిలి...
వీకెండ్ వస్తేనే గజగజ వణికిపోయే సాఫ్వ్టేర్ ఇంజనీరు.. ఇప్పుడు.. ఈ ఐటిపై పడ్డ దెబ్బమీద
దెబ్బకి..., ప్రతినోటా... వస్తున్న గాలి వార్తలకు వీక్ డేస్ లో కూడా వీకైపోవాల్సిన
పరిస్తితి వచ్చింది...

మన ఊరిలో కంప్యూటర్స్ అన్నా, సాఫ్ట్వేర్ అన్నా అందరికీ సులువుగా తెలిసే ఒకే ఒక్క కంపెనీగా
సత్యం కంపూటర్స్ కి ప్రత్యేక స్క్షానం ఉంది. సత్యంలో పనిచేస్తున్నా, అంటే ప్రజలు బ్రహ్మరధం
పట్టేవారు, వారికే పెద్దపీటవేసి... నలుగురిలో చెప్పుకునేవారు...,
పెళ్ళిసంభందాల విషయంలో కూడా.. అదొక ఆస్తిలానే లెక్కవేసేవారంటే...
మీరు నమ్మలేకపోవచ్చు...

నేను ఫలానా కంపెనీలో చేస్తున్నా అంటే... అది సత్యంకంటే పెద్దదేనా?
అని జనాలు అడిగేవారంటే.. దానిబట్టే చెప్పొచ్చు...
అది జనాల మనసుల్లో ఎంతలా నాటుకుపోయిందో...

మన ఆంధ్రావారిచేత స్థాపింపబడి అనతికాలంలోనే ఎదిగిన ఎకైక కంపెనీ కావటం వల్లనే ఇంత పేరు
రావటానికి కారణంకావొచ్చు...

మనం చేసే పని మనకు నచ్చినా నచ్చకపోయినా... ప్రస్తుతానికి ఉన్న ఉద్యోగం, హోదాతో
సరిపెట్టుకుని రోజులు నెట్టుకొస్తున్నా.... ప్రతి ఒక్కరికీ ఒక డ్రీమ్ కంపెనీ,
డ్రీమ్ జాబ్ అంటూ ఉంటుంది... ఎప్పటికైనా ఆ కంపెనీ ట్యాగ్ మెడలోవేసుకోవాలి అనే
సంకల్పమూ ఉండొచ్చు..., అలానే చాలామంది మనసుల్లో డ్రీమ్ గా సత్యం కూడా ఉంది...,
నాకున్న ఉద్యోగ అనుభవంలో నేను స్వయంగా చూసి మెచ్చి నచ్చిన ప్రోసెస్ లు సత్యం కంపూటర్స్ లో
చూసాను... అప్పట్నుండీ నాకూ అది డ్రీమ్ కంపెనీగా మారింది...

కార్పొరేట్ కల్చర్ మనకు మనస్ఫూర్తిగా నచ్చకపోయినా!!,
మనకు అది తప్ప వేరే ఏదీ బ్రతుకుతెరువులేకపోతే అదే... గొప్ప కల్చర్ గా చెప్పుకుంటాం...,
ఇష్షంలేకున్నా కష్షమైనా అలవాటు చేసుకోవాళ్ళిందే కదా మరి!!!

మనం కంపెనీ మారటానికో... లేక జాబ్ సంపాదించటానికో పెట్టే రెజ్యూమ్ లో ఎంత
నిజాలుంటాయో మనకే తెలుసు... రెజ్యూమ్లో వ్రాసినవి నూరుశాతం కరెక్టేనా?
అని ప్రశ్నించుకుంటే ఎంతశాతం నిజాలుంటాయి?,
నిజంగా నిజాలు చేప్తే మనకు ఉద్యోగం వచ్చిఉండేదా?, నిజాలు చెప్పి ఎంతమంది మనలో
ఉద్యోగాలు సంపాదించి ఉండొచ్చు..??, లాంటి ప్రశ్నలువేసుకుంటే ఉద్యోగమే చెయ్యలేం...

క్లైంటుకు కంపెనీలు, ప్రాజెక్టులకోసం చూపించే లెక్కల్లో ఎంత నిజం ఉంటుంది?,
అలాగే మనం చేసిన పనిలోనూ.. చూపించేదాంట్లోనూ ఎంత నిజం ఉంటుంది...?
నిజంగా చెప్పాలంటే... కార్పొరేట్ అంటేనే మోసాలకు జన్మస్ధానం అని చెప్పొచ్చు.

అలాంటి కార్పొరేట్ కు వెన్నతో పెట్టిన విద్యే... లేనిది ఉన్నట్లు, ఉన్నది లేనట్లు చూపించటం.

అదే పని రామలింగరాజు చేసినట్లు తోచినా..., ఇప్పుడు అదే పెద్ద స్కామ్ అని చిత్రిస్తున్నాయి
ఇప్పుడొస్తున్న కధనాలు..

మోసం చేసి డబ్బులు మళ్ళించటానికి... ఒక కంపెనీని.. 20 ఏళ్ళపాటు... పెంచి పోషించి,
వేలమందికి ఉద్యోగాలిచ్చి..., తెలుగువాడు గర్వపడే స్ధానంలో కంపెనీని నిలపాలా??

డబ్బాసే ఉంటే?, భైర్రాజు ఫౌండేషన్ ద్వారా.. వేలమందికి... పళ్ళెటూర్లలో ఐటి సర్వీసెస్ లో
పనిచేసే భాగ్యం కలిగించి...

మంచినీరే ఎరుగని ఊరికి..., ఏన్నో ఏళ్ళుగా సమస్యను చూస్తూ... ఎన్నో ప్రభుత్వాలు
మారినా... ఎవరూ చెయ్యలేని పనిని చేసి చూపించాల్సిన అవసరం ఉందా...?,
అలాగే ఆరోగ్యం, పారిశుధ్యంకు కోట్లు ఖర్చుపెట్టి... పనుల చేయించాలా?

ప్రాణాలవిలువ తెలుసుకుని..., అత్యవసర పరిస్ధితులకు తగినవిధంగా స్ఫందించే సాంకేతిక
పరిజ్ఞానంతో...,108 సేవలతో ఎన్నో ప్రాణాలను కాపాడాల్సిన అవసరం ఉందంటారా??

చేసిన... చేస్తున్న పనులలో ఏదీ లాభాపేక్షతో చేసినవిగా నాకు అనిపించలేదు...
రాజకీయ అవసరాలు అసలే కనిపించలేదు... ఏనాడు మీడియాముందుకొచ్చి...
మేం ఇది చేస్తున్నాం అని చెప్పుకోలేదు...

ప్రతీ కార్పొరేట్ కి ఒక సేవా సంస్ధ రిజిష్టరై ఉంటుంది... అది కంపెనీకి వచ్చిన లాభాల్లో
ఇంత శాతం మేం సేవచేస్తున్నాం, అని చూపించుకోవటంకోసమే అని ప్రత్యేకంగా చెప్పనక్కర్లేదు...,
కానీ సత్యంకు భైర్రాజు ఫౌండేషన్ అలాంటిది కాదని... రాజు తన ఆశక్తితో నడుపుతున్నదని
తెలిసిన తరువాత వీళ్ళు చేస్తున్నది ఒక మహా కార్యం అని సదభిప్రాయం కలిగింది.

కనీసం ఎంతో కొంతశాతం చేసాం అని లెక్కలు చూపించుకోటానికైనా చేసిన కార్పొరేట్లైనా ఉన్నాయా?,
అంటే నాకు తెలిసి లేవనే చెప్పాలి!!

ఈ సేవలన్నీ చేస్తూ కూడా.. రాజు మోసం చేసారు అంటే నేను జీర్ణించుకోలేని విషయం.
ఇప్పుడు రాజు చేసినది పెద్ద ఫ్రాడ్ అని చెప్పుకునే వార్తల్లో ఎంత నిజముందో
ఆ దేవుడికే తెలియాలి మరి...

కానీ ఒక్కటి మాత్రం నిజం.. వ్యాపారంలో నష్టం-లాభం ఎవరూ తప్పించుకోలేనివి...,
అలానే మన కష్టమర్స్ అందరికీ న్యాయం చెయ్యాలి అంటే అదీ కాని పనే!!

నష్టాలొస్తే ఎవరొకరికి గట్టి దెబ్బ తగలక మానదు... కొన్ని విషయాలు ప్రాణంమీదకొస్తే కాని
తెలియవు మనం చేసింది తప్పే అని... ఆ సమయానికి అది.. ఒక వ్యూహం కావచ్చు...
పండితే దానికి ప్రశంసల వర్షం కురుస్తుంది..., పండకపోయి బెడిసికొట్టి అది బడామోసం
అయ్యే అవకాశమూ ఉంది...!!

ఏది సత్యమో, ఏది అసత్యమో తెలియని రోజులివి. అందరిదీ స్వార్ధమే..., ఆ రాజకీయ పార్టీ
ఈ రాజకీయ పార్టీ ఒకరినొకరు తక్కువచేసుకుని మాట్లాడటమే కాని, అసలు నిజమేదో తెలిసుకునే
ప్రయత్నం చేస్తున్నట్లయితే కనిపించడంలేదు.
ఏమో ఈ ఆటలో అందరూ దొంగలేనేమో...అదీ చెప్పలేం.

మీడియా గురించి చెప్పనే అక్కర్లేదు.. ఏది జరిగినా ఆకాశం.. భూమి.. ఒక్కటై ప్రళయం వచ్చినా!!
పడిపోని బిజినెస్ ఏంటి అంటే... మీడియా అనిపిస్తుంది.. ఏది జరిగినా వాళ్ళకు బిజినెస్సే...

కులానికో ఛానల్.. పార్టీకో పత్రిక.. ఆహా.. ఏబాగుందీ బిజినెస్...!!!,
ఏది చూపించాలో ఏది చూపించకూడదో తెలియని.. మీడియాకు ఒక నియంత్రణ బోర్డ్లంటూ
ఉండవా??, ఉంటే అవి నిద్రపోతుంటాయా??.

ముంబై తాజ్ హోటల్లో జరిగే ఆపరేషన్లు టీవిలో చూస్తూ ఉగ్రవాదులు ఏం జరుగుతుందో
ఎలా తప్పించుకోవాలో ప్లాన్లుగీసుకున్నారంట..., అది చాలు ఉదాహరణగా చెప్పుకోవటానికి
మన మీడియా ఎంత అప్టుడేట్ గా ఉందో...

స్వతంత్ర్యం కావాలి కావాలి అని తెల్లవాళ్ళను... తరిమి తరిమి కొట్టి తెచ్చుకున్న మనం...
మళ్ళీ మా పైసాలకన్నా మీ యుకే పౌండ్లే భరువని నమ్మి బానిసల్లా వాళ్ళవెంట మనం
వెళ్ళేలా చేసిందీ ఈ కార్పోరేటే కదా!!!, అలా అని ఇంత చదువూ చదివి... బ్రతుకు బండి
నెట్టుకోలేని ఉద్యోగాలు చేస్తూ నేను గాంధేయవాదిని.. నా దేశపు నూలు వస్త్రాలే వేసుకుంటా,
నా దేశకోసం సేవలందించే ఉద్యోగమే చేస్తా అంటూ బ్రతకగలమా??

మనకు స్వాతంత్య్రం వచ్చిన రోజు శనివారం వస్తే..., మళ్ళీ ఆ రోజు ఆఫీసుకు సెలవని...
ఎవరూ రారని... ఆగష్టు 14నే జరిపిన పుణ్యం కార్పొరేట్ కల్చర్ కే దక్కింది...
అది చూసి నేను పాకిస్తాన్ లో ఉన్నానా? లేక భారదేశంలో ఉన్నానా అనిపించింది.
ఇదేనేమో గ్లోబలైజేషన్ అంటే..??, అని సరిపెట్టుకున్నా చివరికి...

తప్పదు... ఈ కార్పొరేట్ ప్రపంచంలో బ్రతికినంతకాలం మనఃస్సాక్షి చంపుకోవాల్సిందే,
వీటినుండి తప్పించుకోలేం.

పోటీ పోటీ అంటూ.. ప్రపంచంతోపాటు పరిగెడుతూ ఉన్నమనం...
నిలబడి నీళ్ళు ఎలాగూ తాగలేం అని నిర్ణయించుకుని...
పరుగెడుతూ పాలే త్రాగుతున్నాం...
పడిలేస్తూ ఇలా మనల్ని మోసంచేసుకుంటున్నాం.

ఈ సత్యం కధలో మోసం ఉండి తప్పించినా తప్పించొచ్చు...
మోసమేలేదు... అంతా కల్పితకధ అని చెప్పినా చెప్పొచ్చు...

ఈ కధ కంచికి ఎలా చేరినా... మనం ప్రేక్షకులలాగా చూడగలం తప్ప ఏమీ చేయలేం...!!

ఇప్పటివరకూ ఎన్ని జరగలేదు... మోసాలు? జరిగినవాటికి అన్నిటిననీ నిరూపించి..
బాధ్యులకు... శిక్షపడేలా చేసి... న్యాయమే జరిగిందంటారా??

ఈ విషయంలో నాకు తెలిసింది వ్రాసి వాక్ (బ్లాగ్) స్వాతంత్య్రాన్ని చాటి చెప్పటం తప్ప
నేను చేయగలిగేది ఏదీ తోచలేదు...

పై విషయాలలో నాకున్న జ్ఞాణంతో చెప్పిన, నా ఆభిప్రాయాలు మాత్రమే అని మనవి.

బక్రా డాట్ కామ్...

ఎవడి బాధలు వాడివి.. ఎవడి టెన్సన్స్ వాడివి...

ఎవడి కోరికలు వాళ్ళవి.. ఎవరి సంపాదన వాళ్ళది.. 

కరెక్టే..కానీ..!!

 

మనం రోజూ ఎంతో మందిని చూస్తూ ఉంటాం... కలుస్తూ ఉంటాం.. 

వింటూ ఉంటాం...అందులో కొన్ని వింత జీవాలుంటాయి... 

కష్టమనేదే లేకుండా... డబ్బులు రావాలి...!!!, డబ్బులు రాలిపోవాలంతే..!!!, 

అనుకునేవాళ్ళూ...

ఫ్రీగా వస్తే... ఏదైనా ఒకే... అనుకునేవాళ్ళూ...

వెనుకా ముందూ అలోచించకుండా... కంగారుపడి పెట్టుబడులు పెట్టేసి 

చేతులు కాల్చుకునేవాళ్ళూ... ఇలా రకరకాల కేటగిరీల్లో... జనాలు...

 

వీళ్ళందరికీ ఒక వెబ్ సైట్ తయారు చెసి రిజిష్టర్ చేసి అవార్డులు రివార్డులు 

ఇస్తే.. ఎలా ఉంటుంది..? అనే ఐడియా వస్తే...,

 

ఆ వెబ్ సైటుకు... ఇప్పటికే.. వెబ్ స్పేస్... సరిపోనంతగా చాలామంది 

రిజిష్టర్ అయ్యుండేవారు కూడా...!!, 

ఈ వెబ్ సైట్లోకి రిజిష్టర్ చెయ్యబోవు... వాళ్ళవివరాలు... ఇలా ఉన్నాయి..

 

నాకు... ఒకడి కింద పనిచేయటం అంటే ఇష్టం ఉండదు... వంగి వంగి సలామ్ లు 

కొట్టడం అసలు పడదు... చక్కగా... వ్యాపారం చేస్కోవటం ఇష్టం... వ్యాపారంలో 

కూడా.. ఎన్నాళ్ళని ఇలా గొడ్డులా చాకిరీ చేస్తాం సార్... అందుకే.. ఈ మధ్య కొత్తగా 

ఒక బిజినెస్ స్టార్ట్ చేసారు మా ఫ్రండ్సంతా కలిసి... ఒక ముప్పయ్ వేలు పెట్టుబడి 

పెట్టండి... దానికి తగిన విలువైన బంగారం ఇచ్చేస్తారు... మీ డబ్బులు మీకొచ్చినట్లే...

తరువాత ముగ్గుర్ని జాయిన్ చేస్తే చాలు.. మీకు కమీషనే... కమిషన్... ఇక ఇంట్లో 

కూర్చుని... నెలకు.. ముప్పయ్ నుండి నలబైవేలు వస్తాయ్...,

అని చెప్పుకుంటూ పొయాడు.. 

అది చైన్ మార్కెట్ కదా??, అని మీరు అడ్డుతగలగానే.. అనుకున్నారా? 

నేనూ ముందు మీలానే అనుకున్నా...!!, అని.. వంశ వృక్షం బొమ్మ గీసినట్లుగా...

పేపరుపై నాలుగు రకాల బొమ్మలు వేసి... ఇది చైన్ మార్కట్..!! 

ఇదేమో.. నేను చెప్తున్న బిజినెస్..!!!, రెండిటికి తేడా ఏమీ కనిపిచట్లేదు 

కదూ..???, మొదట్లో నాకూ ఇలానే అనిపించింది.. కానీ ఇది చాలా డిఫరెంట్...,

అని మనల్ని కన్వీన్స్ చెయ్యటానికి ట్రై చేస్తాడు...

 

సరే..!!, నాలుగు రోజులు గడిచాయి... పెద్ద పెద్ద అక్షరాలతో న్యూస్.. 

ఫలానా చైన్ మార్కెటింగ్ ఘరాణా మోసం గుట్టురట్టు... 

నలుగురు అరెస్టు.. అని..., ఇక ఆయన ఫొనూ లేదు.. కనపడినా.. 

తలవంచుకుని.. మాట్లాడటమూ మానేసాడు...

సరేలే ఏదో పాపం ఎవడి బుట్టలోనో పడ్డాడు అనుకుందాం.

 

మళ్ళీ ఒక పదిహేను రోజులు కాకుండానే... అలాంటిదే మరొకటి... వెబ్ సైట్ ద్వారా 

బంగారు నగలు కొనండి... మరో ముగ్గురి చేత కొనిపించండి... డబ్బులే డబ్బులు 

అంటే... వేలల్లో జనాలు ఎగబడి.. కొని మోసపోయారంట..!!!,

ఓ అలాంటి వాళ్ళు ఇంకా ఉన్నారన్నమాట!!!,

పాపం వాళ్ళంతా టీవీలు చూడరో మరి... తెలిసి కూడా మోసపోతారో తెలియటంలేదు..

 

సిద్ది వినాయకుని మంత్రం... పదకొండు మందికి ఫార్వార్డు చేస్తే..అనుకున్నది నెరవేరి 

తీరుతుంది... నాకు అలానే జరిగింది...!!!, మీరూ చేసి చూడండి...!

అప్పటికే ఆ మెయిల్ లో ఒక పదివేలు ఈ-మెయిల్ ఎడ్రసులుంటాయి.. 

అవన్నీ దోచుకుని... ఏ మార్కెటింగ్ కంపెనీకో అమ్ముకుని... సంపాదించుకునే 

కంపెనీల వ్యూహం ఈ చైన్ మెయిల్స్ అని తెలియని వాళ్ళను... ఏమనుకోవాలి?,

మెయిల్ ఫార్వార్డ్ చేస్తేనే... సిధ్ధివినాయకుడు కరుణిస్తాడా?? ఎ) అవును బి) కాదు 

సి) తెలియదు... వెంటనే...53423 కి  ఎసెమ్మెస్ చెయ్యండి.. బంగారు బహుమతులు 

గెలుచుకోండి.. అని కాంటెస్ట్... పెట్టండి... కుప్పలు కుప్పలుగా వస్తాయి ఎసెమ్మెస్ లు... 

అందులో 60 శాతం.. సి)తెలియదు అనే ఆప్సన్ కి వచ్చినా ఆశ్చర్యపోనక్కర్లేదు... 

(మరందుకేనండీ.. వెబ్ సైటు.. కావాలనేది..)

 

ఇలాంటివే మరికొన్ని.. మైక్రో సాప్ట్ మెయిల్ ఇది.. ఒకొక్క ఫార్వార్డ్ కి ఒక డాలర్... 

వెంటనే ఫార్వార్డ్ చెయ్యండి... అనే మెయిల్ రావటం పాపం...

వెంటనే అతనికున్న ఎడ్రస్ బుక్ లో కాంటాక్ట్స్ అన్నిటికీ... ఫార్వార్డ్ కొట్టేవాళ్ళూ..

ఏ!!, మైక్రోసాఫ్ట్ కి పనేమీ ఉండదా? సరదాగా మెయిల్ పంపితే డబ్బులు ఇవ్వటానికి?.

ఒకడైతే మెయిల్ పంపి ఫోను చేసి, మర్చిపోకురో... ట్రై చెయ్యి..., నువ్వు పంపితే..

నీకు పంపించినందుకు నాకొక బోనస్ పాయింటంట.. ఇంకొక మెయిల్ వచ్చింది 

ఇప్పుడే... అని.. గుసగుసలాడుతూ చెప్పాడు...

అతనో సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీరు కూడా..!!!, 

ఆహా!!.. ఈయన్ని.. తప్పని సరిగా రిజిష్టర్ చెయ్యాలి ఆ వెబ్ సైట్లో...

భలే చేసావ్ బాసూ..!!, ఇది ఎలా సాధ్యం.. ఐ కాంట్ బిలీవ్ ఇట్...!!!, అని బాసు.. 

అనగానే... బెలూన్లా ఉబ్బితబ్బిబ్బైపోయి.. పగలు రాత్రి తెలియకుండా... 

పనిచేసేసేవాడొకడు...!!!, జీతాలు ఇంక్రిమెంటు టైము వచ్చాకా తెలిసేది... 

అందరితోపాటు తనూ ఒక బోడి లింగం మావా... అని.

అవునండీ.. అక్షరాలా పదిరోజులు కావాలి.. కంప్లీట్ చెయ్యటానికి.. కష్టం సార్.. అది..!!!,

అని.. సులువుగా ఒక గంటలో ఐపోయే పనికి కూడా.. సోదిచెప్పుకుంటూ....

టైమ్ పాస్.. చేస్తూ...!!!, దొంగచూపులు చూస్తున్న బాస్ కి పనిచేస్తున్నట్లు బోల్తాకొట్టిస్తే.. 

పడి పోయే బాస్ లు కూడా... ఈ కేటగిరీకే చెందుతారులేండి..

యునో.. దిస్ ఈజ్.. వెరీ గుడ్ రెస్టరెంట్.. అండ్ కాఫీ షాప్..., 

ఐ లైక్ టు స్పెండ్ సమ్ టైమ్ హియర్... అంటూ...

నార్మల్ ఇంగ్లీష్ కు... పాష్ పాలిస్ పెట్టి మాట్లాడుతూ... 

ఐదురూపాయల టీకి ఐదొందలు చార్జ్ చేస్తే....

వావ్... గ్రేట్ టీ.. యార్.. ఇట్స్ టూ కాస్ట్లీ.. టూ.., 

ధట్స్ వై ఐ లైక్ ఇట్... అని... బిల్లుకట్టే.. వాళ్ళూ...

వర్క్ ఫ్రమ్ హోమ్... రోజుకు ఒకగంట పనిచేయండి చాలు.. 

మేము ఇచ్చింది టైపుచేసి మాకు పంపడమే...!!

అన్న యాడ్ చూసి.. ఎవరికీ తెలియకుండా... దానికి డబ్బులు కట్టి..., 

వాడి పంపిన పనికిరాని డాటాను.. మళ్ళీ మళ్ళీ టైప్ చేసి... తిరిగిపంపి...

 

ఈ రోజు వస్తుంది చెక్కు.. రేపువస్తుంది చెక్కు.. అని ఎదురుచూస్తూ..., 

ఏంట్రా.. ఆలోచిస్తున్నావ్.. అంటే.. అబ్బే ఏంలేదురా!!, 

అని ఈలోకానికి వచ్చి... తడబాటును కవర్ చేసేవాళ్ళూ!!

ఎందుకు బాస్ ఈ ఇంటర్వూ కష్టాలు..? ఒక టూ (లాక్స్ )కట్టు..., 

బ్యాక్ డోర్ ఓపనింగ్స్ ఉన్నాయి!!!, జస్ట్ నువ్వు ఎగ్జామ్ రాయి... 

పేపరు ముందురోజే నీకిస్తా...!!, అని వెనుక గేటు (బ్యాక్ డోర్) నుండి...

పెద్ద కంపెనీలోకి తీసుకెళ్ళి... ఎగ్జామ్ పెడితే...!, 

నిజమేరోయ్... మనకిచ్చిన పేపరే అంతా...!!!, అనుకుని భట్టీపట్టి...

గుర్తుపెట్టుకున్న ఎబిసిడి సిరీస్.. ఐదునిముషాల్లో... రాసేసి... కాలర్ 

ఎగరేసుకుంటూ బయటకొచ్చేసి.. ఎదురుగా ఉన్న ఇరానీ కేఫ్ లో వెయిట్ చేస్తున్నవాడి 

చేతిలో రెండు లక్షలు పెట్టి..., తరువాత రోజు ముందుగేటు నుండి... వెళ్ళి అడిగితే.. 

ఆ పేరుగలవాళ్ళు ఎవరూ లేరు బాబూ???, అన్న సెక్యూరిటీ గార్డు మాటలకు 

పట్టిన చెమటలను... తుడుచుకుంటూ..., 

"వెనుక గేటు ఐ మీన్ బ్యాక్ డోర్ దగ్గరుంటారేమో చూడుబాబూ"... 

అంటే..., "బ్యాక్ డోర్లో ఎందుకుంటాడయ్యా??, అతనేమన్నా దొంగనా?",

అని సెక్యూరిటీ అంటే..!!

అయ్ బాబోయ్ వాడు దొంగా??, అయితే మరి నా రొండు లక్షలూ????..., 

"అమ్మనీ!!!,... రెండు జిరాక్స్ పేపర్లూ..., రెండు కప్పుల ఇరానీ టీ ఖర్చుతో... 

నా రెండు లక్షలూ కొట్టేసాడ్రోయ్", అని మనసులోనే కుమిలిపోయేవాళ్ళూ...

ఊళ్ళో వాళ్ళు... "నువ్వు అచ్చు హీరోలా ఉంటావ్ రా", అని చెప్పి..., 

టీలకు టిఫిన్లకూ డబ్బులకోసం నెత్తిమీద చేతులు పెడుతుంటే..., తెలుసుకోలేక!!, 

పదివేలు కట్టి ఏక్టింగ్ నేర్చుకోండి.. చిరంజీవి పక్కన నటించే అవకాశం 

చేజిక్కించుకోండి అన్న యాడ్ పేపర్లో చదివి..., ఎవరికీ చెప్పకుండా పారిపోయి,

 

టిక్కెట్టు కొనే స్తోమత ఉన్నా!!, గొప్ప గొప్పోళ్ళంతా టికెట్ కొనకుండానే రైలెక్కి.. 

పారిపోయి సినిమా యాక్టర్లయ్యారన్న సెంటిమెంటుని గుర్తుపెట్టుకుని,

టికెట్ కొనకుండా జనరల్ బోగీలో రైలెక్కి..., అదే టికెట్టుకొనని విషయం... 

తన మొదటి సినిమా 350 రోజుల ఫంక్షన్లో చెబుతున్నట్లు... ఊహించుకునే 

సమయంలో TC వచ్చి ఫైన్ వేసి... ఊహల్లోనుండి బయటకులాగినా

బెదరక, హైదరాబాద్ చేరుకుని.. యాక్టింగ్ స్కూల్లో జాయిన్ అయ్యి...,

తన కళ్ళముందే... మామూలు చిరంజీవి కాస్తా, డాక్టర్...!!, పద్మభూషణ్...!!, 

ఇప్పుడు ప్రజారాజ్యం పార్టీ వ్వవస్ధాపకుడు అయ్యి... సినిమాలకు నేను 

గుడ్ బై అని చెబుతున్నా సరే..., 

"లేదయ్యా!!, మీడియా ముందు అలానే చెబుతారు..., నిన్ననే నేను 

ఫోన్ చేస్తే.. చెప్పిండు కదా!!, నెక్ట్డ్స్ సినిమా... దత్తుగారితో 

ఒప్పుకున్నాడంట.. అందులో తమ్ముడి కేరెక్టరు నీదే..., 

"కంగారుపడతావేంటి... ఇంకొక పదివేలు రేపు తీసుకురా!!, వాళ్ళకు ఎడ్వాన్స్ 

ఇవ్వాలే..." అని చెబుతున్న స్కూలు డైరెక్టర్ మాటలు ఇంకా నమ్మి.. డబ్బులు కట్టే.. 

వాళ్ళూ.. కడుతూ ఉండే వాళ్ళూ...., 

వాళ్ళకి... కేరెక్టర్ ఇవ్వలేంకానీ... కనీసం ఈ వెబ్ సైట్లో స్పెషల్ కేటగిరీ ఇద్దాం...

ఇంటర్నెట్ సెంటర్లో.., సార్.. నా క్రెడిట్ కార్డు.. పనిచేయటంలేదు.. ఒక్కసారి మీదిస్తారా??, 

ఇవిగోండి డబ్బులు ఇచ్చేస్తా... అర్జంటుగా... టికెట్ బుక్ చెయ్యాలి సార్.. అనగానే... 

అడగటమే పాపం అన్నట్లు.. నెంబరు చెప్పేసి, పాస్వార్డ్ కూడా అతనిచేతే.. టైపుచేయించి.., 

చూసారా??, నాదెలా పనిచేసిందో.. అందుకే.. ఈ కార్డుకు మారిపోండి... నేనూ అది వాడి వాడి 

విసుగుపుట్టి ఇది తీసుకున్నా..., అని స్టైలుగా డాబుకొట్టాకా...

సార్.. ఇప్పుడే చిల్లరమార్చి వస్తా... ఒకనిముషం వెయిట్ చేయండి..అని అతను.. 

పది నిముషాల తరువాత.. వచ్చి... పదిరూపాయలు.. ఎక్కువ ఇచ్చి.. పర్లేదు సార్... 

ఉంచండి.. అని బలవంతపెడితే.. తీసుకుని... ఆనందపడిపోయి...

పాపం మంచోడే... అనుకుని సరిపెట్టుకుని....., వారంరోజుల తరువాత వచ్చిన 

క్రెడిట్ కార్డు బిల్లు అక్షరాలా 50వేలు అని చదివి.. షాక్ తిన్నవాళ్ళూ...

చూపించాల్సిన క్రైమ్ అంతా చూపించేసి..., ఆఖరున ప్రేక్షకులకు... మంచి 

చేస్తున్నామనిపించేలా... "అందుకే మరి దురాశ దు:ఖానికి చేటు అంటారు పెద్దలు", 

అని మంచి కంక్లూజన్ ఇచ్చేసి... గుడ్ నైట్ అని చెబుతుంటే.., పెద్దలకు మాత్రమే అన్న 

సర్టిఫికెట్ ఏదీ లేని మన తెలుగు టీవి న్యూస్ చానల్స్ అన్నీ పిల్లలతో కూడా కలిసి కూర్చుని 

చూస్తూ... అవును నిజమే... అని... నోరువదిలేసి.. తరువాత రోజు ఎపిసోడ్ కోసం 

పిల్లలతో కలిసి.. కూర్చుని... ఎదురుచూసే.. ప్రేక్షక జనాలను

ఆ బాబా ఈ బాబా... ఆ స్వామి ఈ స్వామి అని.. టీవిలో వాళ్ళిచ్చే ప్రసంగాలు అన్నీ 

వినేసి...భక్తి పారవశ్యంతో ఊగిపోతూ, ఆయన ఫొటోకి దండ వెయ్యటమే కాదు... 

ఆ కార్యక్రమం వస్తున్నంతసేపు టీవీకి దండవేసి దండం పెట్టి.. హారతులిచ్చేవాళ్ళూ లేకపోలేదు...

సతీసమేతంగా... ఒకరు.., ఇస్త్రీ కూడా నలగని.. మంచి బట్టలుకట్టుకుని... మరొకరు..., 

కాస్ట్లీగా.. కనిపిస్తూ.. ఎక్కడపడితే.. అక్కడ కాస్ట్లీ హోర్డింగులపై ఏడ్స్ వేసుకుంటూ... 

మరొకరు..., తెల్లజుట్టుకు నల్లరంగు వేసుకుని... చక్కగా మేకప్ చేసుకుని..., నేనే ఈ 

లోకానికి వచ్చిన కొత్త అవతారాన్ని.., అని మరొకరు.. ఇలా ఎవరు వస్తే వాళ్ళకే.. 

స్వామీజీలని.. ఫలానా మతం మాది.. అని... పట్ట్టంగట్టి... క్యూలు కడుతుంటే... 

అదే చనువుగా... బాబాలుగా, స్వాములుగా.. చలామణీ అవుతూ... ఆదాయం 

సమకూర్చుకుంటుంటే..,అవి.. సమకూరుస్తూ.. 

పూజిస్తూ తరిస్తున్న... భక్తుల చలవేకదా!!, అందుకే వీళ్ళకొక కొత్త కేటగిరీ ఇద్దాం...

మూడొందల షర్ట్ ను.. మూడువేలు పెట్టి కొనుక్కొని బ్రాండెడ్.. అని మురిసిపోయేవాళ్ళు..

జలుబు అని డాక్టరుదగ్గరకెలితే..., ఏదో.. కొత్త వైరెల్ ఇన్ఫెక్షన్ అని... మొత్తం టెస్టులన్నీ 

చేయించేస్తూ..., డాక్టర్... ఎదో.. కొత్త హాస్పిటల్ కట్టే పనిలో, కొత్త ఫర్నిచర్ ఎంతలో కొనాలో... 

తనముందే ఎవడితోనో ఫోన్లో... ఎందుకు మాట్లాడుతున్నాడో..., అర్ధంకాక..., మధ్యలో 

అడ్డుపడిమరీ... సార్ సీరియస్ అయితే.. ఇంకా అవి చేయించండి సార్.., ఇవి చేయించండి 

అని డాక్టర్ కే సలహాలిచ్చేవాళ్ళూ...

అబ్బో...!!!,ఇలా చెప్పుకుంటూ.. పోతే.. ఈ కధకు శుభం కార్డు పడుదు... 

అందుకే వాళ్ళనే రిజిష్టర్ చేసుకోనిద్దాం..

వెబ్ సైట్ వివలాలు...

www.bakra.com, Please register Its Freeeeeeeeeeee....

మొదటి... పదివేల రిజిష్ట్రేన్లకూ... ఆడవాళ్ళైతే.. ఒక పట్టు చీర... మగవాళ్ళైతే...

ఒక మొబైల్ పోన్ ఉచితం.. త్వరపడండి... 

గమనిక: మీరూ ఈ పై ఏదో ఒక కేటగిరీలోకి వస్తే రిజిష్టర్ చేసుకోవచ్చును..., 

లేదా మీ ఫ్రండ్సుని రిజిష్టర్ చేయించవచ్చును..

--------------------------------------------------------------

ఒకొక్కసారి.. ఎంతటి తెలివైన వాళ్ళకైనా తెలియక మోసపోవటం... సహజం.

తెలిసి మోసపోవటం..., కష్టపడకుండా డబ్బులు సంపాదించాలనుకోవటం... మూర్ఖత్వం...

జనాలలో ఉన్న వీక్నెస్ లు ఉన్నంత కాలం ఇలాంటి మోసాలు పెరుగుతూనే ఉంటాయి...

వీక్ మైండ్ ని ఎటువంటి మోసపు...ఆలోచనైనా సులువుగా దెబ్బతీస్తుంది...

A strong Mind can never be destroyed by any weapon.

రిమ్ జిమ్ రిమ్ జిమ్ హైదరబాద్...

హైదరబాద్... మహా నగరం..

ఐదో ఆరో FM రేడియో స్టేషన్లు...

అంతర్జాతీయ ప్రమాణాలు కలిగిన బహుళజాతి కంపెనీలు...

స్వదేశంలో విదేశీయతకు ఏమాత్రం తీసిపోని షాపింగ్ మాల్స్, డిస్క్ లు.., పబ్లు..., బార్లూ...

నిజాం పాలనను గుర్తుచేస్తూ... తీపి గురుతులుగా మిగిలిపోయిన చారిత్రక కట్టడాలు...

ఏ దేశంనుండొచ్చినా సొంతింటి రుచులను ఆస్వాదించగలిగే హోటళ్ళూ... రెస్టరెంట్లూ...

ఎన్నో వింతలూ విశేషాలే కాకుండా... చూస్తుండగానే ఎదిగిపోయిన ఈ నగరంలో...

చూడటానికే అసహ్యమైన విషయాలున్నాయి...

పైకి భూతల స్వర్గంలా కనిపిస్తున్నా... ఇది భూతాల స్వర్గమే..

అదేంటి అలా అనేసాను అనుకుంటున్నారా!!

ఇవి చూడండి మరి... వీటినేమంటారో???

ఉదయం ఏడున్నరకి అలారం మ్రోగగానే మళ్ళీ ఆఫీసా అనుకొనేవాడిని... ఒకప్పుడు.

స్కూల్ కి వెళ్ళే వయసులో అయితే... అమ్మో.. ఈ రోజు లెక్కలమాష్టారు క్లాసు బాబోయ్...

కానీ ఇప్పుడు... లేవగానే ఆఫీసు.. మా మేనేజరు కన్నా ముందుగా గుర్తొచ్చేది...

MCH వారి చెత్త బండి,

ఏ టౌముకి ఆఫీసుకు బయలుదేరినా తప్పని.. చేజింగ్ లా తగులుకుంటుంది నాకు..

హమ్మయ్య సగం దూరం వచ్చేసాం.. ఇక ఈ రోజు అదృష్టం కొద్దీ చెత్తబండి రాలేదు...

అనుకునేంతలోనే... దూరదర్శన్ నాటికలో రామేశం పాత్రలాగా... తెరచాటునుండి..

ఎప్పుడు వద్దామా అన్నట్లు.. చటుక్కున ఊడిపడుతుంది... ప్రక్క సందులోంచి...

హారన్ కొట్టినా వినపడదు... అసలు వాడిలోకమే వాడిది... ఎవరికీ లొంగని మోనార్క్ లా

దూసుకుపోతుంటాడు..

నేను వెనుక హెల్మెట్ తో భంధింపబడి... ముక్కుమూసుకునే వీలులేక పడే అవస్త... ఒకటైతే...

వెనుకున్నవాడు.. కొట్టే హారన్ ఇంకొక అవస్త..., ఈ భాధలు పడలేక పాటలువిందామని

FM ఆన్ చేసి ఇయర్ ఫోన్స్లో హాయిగా పాటలు వింటూ కొంత దూరం వెళ్ళగలిగినా...,

"కజ్ రారే.. కజ్ రారే..", పాట కూడా కంపుకొట్టి.. "కచ్ రా రే.. కచ్ రా రే.. తెరె బద్బూ బద్బూ గాడీ...,

... కచ్ రా ", గా మారిపోయింది....

ఇక ట్రాఫిక్ విషయానికొస్తే... చదువుకున్నోడు అంతే.. చదువురానివాడూ అంతే...,

సిగ్నల్ పడినా ఆగకుండా దూసుకుపోతూ..., ఆపిన ట్రాఫిక్ కానిస్టేబుల్ నే తిడుతుంటే...

ఏమనాలండీ వాళ్ళని...,

అక్కడే గట్టిగా హారన్ కొట్టేవాడొకడు... సిగ్నల్ దగ్గర ఆగి హారన్ కొట్టడం ఏం మాయరోగమో మరి...,

ఆ ప్రక్కనే... సిగ్నల్ వదిలినా వెళ్ళకుండా... దారిలో ఆపేసి సెల్ ఫోన్ మాట్లాడే వాడొకడు...

ఇవన్నీ చూడలేక చూసి ఉండలేక... అక్కడికక్కడే... అపరిచితుడు సినిమాలో రామం క్యారెక్టర్

వేసేద్దాం అనిపిస్తుంది.. కానీ.. టైము చూస్తే... అప్పటికే గంటన్నర లేటు ఆఫీసుకు...,

ప్రతీరోజు లేటుగా వెళితే మా మేనేజరు రెమో క్యారెక్టరు వేస్తాడని భయమేస్తుంటుంది.

ఈ సిగ్నల్స్ దగ్గర బైకు భాధలన్నీ పడలేక... సరదాగా వీకెండ్స్ లో బయటకు వెళ్ళేటప్పుడు..

ఆటోలో పోదామని అనుకున్నామా అంతే సంగతులు...

వాడు కుదిపే కుదుపులకు... ప్రెగ్నంట్ కానివారికి ప్రెగ్నెన్సీ... ప్రెగ్నంట్ అయినవారికి ఫ్రీ డెలివరీ ఖాయం.

ఆటోకి డిజిటల్ మీటరుంటుంది... కానీ తిరగదు.. తిరిగినా మీటరుపై రాడు వాడు..

"అరె ఫో.. మీటరుపై రాకుంటే... ఇంకెందుకు బాబూ మీటర్.. ", అని నాలుగు తిట్లు తిట్టి..

తప్పక.. అటో ఎక్కి వెళ్ళాల్సొస్తుంది..

"సాదా మీటర్.. గవర్నమెంట్ భంధ్ చేషిండు సార్..", అని.. గుట్కా వాసనకొడుతూ

తన స్టోరీ చెప్పుకుపోతుంటాడు.. ఆటోవాడు..,

మరి ఎందుకయ్యా డిజిటల్ మీటర్... ఉపయోంచకుండా దండగ అంటే..

"ఏం చేస్తం సార్.. ఫోలీషోడు చూషినాడంటే... వంద నొక్తడు... అందుకే.. పదేనొందల మీటర్ని..

బ్లాక్లొ నాలుగువేలు పెట్టి కొన్నం",

గవర్నమెంట్... లిమిట్ గా మీటర్లిచ్చిండు సార్... పూరా బ్లాక్ నడిషింది..,

మీటర్ పై పోతే మాకేమొస్తది...", అని ఆటోవాడు తనభాధలు చెప్పుకుంటాడు...

ఆటో దిగ్గానే వందనోటు చదివించుకొని...

ఒర్నాయనో YS కష్టాలు YS వి, KCR కష్టాలు KCR వి అన్నమాట..

పాపం ఈ ఆటోవాడికీ ఇన్ని కష్టాలా... అనుకుంటూ... పొల్యూషన్ పొగవల్ల...

మొహంపై రెండంగుళాల మందాన పట్టిన జిడ్డును వదిలించుకోటానికి

ఎన్ని కష్టాలు పడ్డానో నేనెవరకు చెప్పుకోవాలి....

ఇలా బయట అడుగుపెట్టాలంటే... వందనోటున్న నవాబులే ఈ నగరంలో

బ్రతకగలరు.. అనుకుంటే... ఇక సామాన్యుడి పరిస్ధితేంటో...

ఈ గోలంతా పడలేక వీకెండ్ వస్తే ఇంట్లోనుండి కదలాలంటే భయంపుడుతుంది...

వేలెంటైన్స్ డే..., న్యూ ఇయర్ డే... లాంటి.. ఏదైనా స్పెషల్ డే వచ్చిందీ అంటే...

ట్రాఫిక్ సిగ్నల్స్ ఉన్నాయన్న విషయమే గుర్తుండదు జనాలకి..

ఎవడిస్టమొచ్చినట్లు వారు కంగారుగా దూరిపోయి, దూసుకుపోయి.. వెళ్ళిపోవటమే...,

బిర్యాణీ పాయింట్స్ దగ్గర మూగిపోయి కంగారు పడిపోవటం.. ఎక్కడో టీవీచానల్స్ లో పెట్రో ధరలు పెంపు

అని వినగానే... పెట్రోలు పంప్స్ దగ్గర ఎవడి కంగారు వాడిది...

చికెన్ షాపుల దగ్గర కంగారు..., ఆకరికి బార్బర్ షాప్ దగ్గర కూడా త్వరగా వెళ్ళిపోవాలని

ప్రక్కవాడిని తోసుకుని మరీ కంగారు...

ఉల్లి ధర పెరిగే అవకాశం అన్న గాలి వార్తైనా సరే... మూగి మూగి.. పడి చచ్చిపోతుంటారు...,

ఒక క్యూ కడదామనో... పద్దతి పాటిద్దామనో అలోచన ఉండనే ఉండదు.. ఎవడి స్వార్ధం వాడిది...

ఇదే విషయం కొలీగ్స్ మాట్లాడుకునేటప్పుడు వస్తొంటుంది.... మీ కోస్తా, రాయలసీమోల్లే వచ్చి

చెడగొట్టారని... కొందరు.. లేదు మీ తెలంగాణా వాళ్ళే అని.. మరికొందరు... సెటైర్లేసుకుంటుంటారు...,

నువ్వు ఎధవ.. నువ్వు ఎధవ అని ఇద్దరూ ఎధవలైనట్లనిపిస్తుంతొంది...

పబ్లిక్లో పబ్లిక్ టాయిలెట్స్ లేక పాపం రోడ్ల ప్రక్కనే కానిచ్చేస్తుంటారు కొందరు...

కొన్ని చోట్ల పబ్లిక్ టాయిలెట్స్.. ఉన్నా పాపం చిన్నప్పటినుండి లేని అలవాటులేని కొత్తగా తెచ్చుకుంటే

దేశమెక్కడ బాగుపడిపోతుందో అని.. ఆ టాయిలెట్ గేటు దగ్గర... చుట్టుప్రక్కలా కానిచ్చే వారు... కొందరు...

"క్లీన్ చేషే కొద్దీ పోస్తనే ఉంటరు... పబ్లిక్, లైట్ తీస్కో", అని.. అనుకుంటుంటారో ఎంటో మరి..

అసలు పట్టించుకోరు... MCH వాళ్ళు..., ఆహా... ఏం అనుభంధం వీరిది... సమైఖ్య కుటుంబం...,

అంతేలేండి.. మనుషుల్లోనే సంస్కారాలు లేనప్పుడు... మనుషులు సృష్టించుకున్న కట్టుబాట్లలో సంస్కారమెక్కడొస్తుందీ???,

సాయంత్రం ఆరుదాటకుండానే గ్లాసుమెడలో కట్టుకుని తిరిగే మందుబాబులకి ఉండే స్వేచ్ఛ

ఇక్కడ తప్ప ఇంకెక్కడా ఉండదేమో..!!

ఏ విషయానికీ క్యూ కట్టని జనం... పబ్లిక్లో పబ్లిక్ గా ఒకే ఒక్క చోట క్యూలో నిలబడతారు...

అదే... వైన్ షాపుల ముందు.

అక్కడే నిలబడి... త్రాగి.., తన్నుకుంటూ ఎంజాయ్ చేసుకుంటుంటే... వచ్చేపోయే జనాలకి..

ఎంటర్టైన్మెంటులా టైమ్ పాసయిపోతుంటుంది... ఈ పబ్లిక్ ఎంటర్టైన్మెంటు కల్పించిన సర్కార్ కి జోహార్లు...

హైద్రాబాద్ వచ్చిన ప్రతి వ్యక్తి ట్యాంక్ బండ్, చార్మినార్ ని చూడలేకపోవచ్చేమో కానీ...

ఈ వింతలూ విడ్డూరాలూ... ఎక్కడైనా ఎంట్రీ ఫీజులేకుండా ఫ్రీగా చూసే అవకాశం ఉంది...

రిమ్ జిమ్ రిమ్ జిమ్ హైదరబాద్...

నేనూ అమెరికా.. పోతా..!!!

నో...., నో... ,నోనో....

అని పెద్ద కేకపెట్ట.. నిద్రలోంచి లేచాడు.. బాలు.. అసలు పేరు బాలసుబ్రమణ్యం...

వృత్తి పరంగా సాఫ్ట్వేర్. ఇంజనీర్...H1B వీసా పై అమెరికా వచ్చాడు...
వచ్చి. నాలుగు నెలలైంది... వీసా ఇచ్చిన కన్సల్టెన్న్సీ ద్వారా.
ఉద్యోగం కోసం వేట సాగించాడు... తనతో వచ్చివారందరికీ జాబ్స్ వచ్చేసాయి..కానీ పాపం బాలూ కు.. ఇంకా రాలేదు... ఇంకా రూపాయి కాసులు.. భయంకరంగా కలలోకి రావటంతో.. నిద్రలోంచి ఉలిక్కి పడి లేచాడు..

బయట విపరీతమైన మంచు వెళ్ళాలంటేనే చలికి వణుకు.. , ఆ వణుకుతోపాటు... ఇంటర్వూ భయం.. అన్ని వణుకులు ఎక్కువయ్యాయి..

అసలు MCA చేసిన తరువాత కూడా జాబ్ కోసం తిరిగినప్పుడే.. ఇంటర్వూ అంటే.. వణికి పోయేవాడు... ఏదో టైము బాగుండి... చిన్న కంపెనీలో జాబ్ కొట్టి... నాలుగేళ్ళు.. పనికి దొరక్కుండా.. నెట్టుకొచ్చి.. ఎనిమిది కంపెనీలు మారాడు... చఛా.. ఏంటో బ్రతుకు.. ప్రతి ఒక్కడికీ లోకువ అయిపోయాను.. అందరూ.. చక్కగా అమెరికా చెక్కేస్తున్నారు..
నేనెందుకు ట్రై చెయ్యకూడదు...అని అనిపించింది..

అప్పట్నుండీ డాలర్లే కల్లోకి రాసాగాయి..., రూపాయి కనపడితే చాలు.. చిరాగ్గా మొహం పెట్టేవాడు...

ఇంకెన్నాళ్ళీ.. మెతుకు.. బాధ.. చక్కగా.. బ్రెడ్ జామ్.. బర్గర్.. తింటూ.., డాలర్స్.. లెక్కపెట్టుకోక.... అనుకునేవాడు..., అందరితోపాటుగా..తనూ.. వీసాకి అప్లై చేసాడు.. లక్కీగా లక్కీడ్రాలో వీసా కొట్టాడు...

ఇక మనోడికి... కాలు భూమి మీదలేదు... కళ్ళలోకి కొత్తగా.. డాలర్.. సింబల్స్.. వచ్చి మెరవసాగాయి..., అమెరికా గురించి.. అక్కడ... అలవాట్లు.. పరిస్ధితులగురించి... అందరికీ ఫోన్ చేసి మరీ.. కనుకున్నాడు..., దానికి తగ్గట్లు... ఇండియాలోనే.. నడుచుకొవటం.. మొదలుపెట్టాడు...

పొద్దున్నే ఆఫీసుకొచ్చేసి... ఆరవగానే.. చంగున లేచి.. ఇంటికి.. బయలుదేరటం మొదలుపెట్టాడు...

ఏంటిరా వెళ్ళిపోతున్నావ్ అంటే.. US లో ఇంతే.. ఇంతే.. అని.. చెప్పేవాడు.. అలా రెండు.. రోజులు చూసి ఓపికపట్టిన ప్రోజెక్టు మేనేజరు.. ఆగలేక.. ఏంటిది అని అడిగేసాడు.. తడబడకుండా.... విషయం చెప్పేసి.. తరువాత రోజు నుండి.. నచ్చిన టైముకురావటం మొదలుపెట్టాడు...

ఏ షాపింగ్ కు వెళ్ళినా.. ఏం చేసినా.. డాలర్స్ తోటి కంపేర్.. చేసి..
ఓస్.. ఇంతేనా.. నాలుగు డాలర్లే.. అని.. పెదవి విరిచి.. కటింగ్స్ ఇవ్వటం చూసి.. తోటి ఉద్యోగులంతా... కాస్త.. చాటుగా నవ్వుకోసాగారు... అయినా మనోడు ఎవ్వరినీ లెక్కచెయ్యకుండా.. అమెరికా సోది చెప్పడం మాత్రం మానేవాడు కాదు...

ఫ్రోజక్ట్ మేనేజర్.. పిలిచి... వార్నింగ్ ఇవ్వటం కూడా జరిగింది.. నువ్వు.. చెయ్యకపోతే.. ఫో.. చేసే వాళ్ళని చెడగొట్టకు.. అని.. అయినా పట్టించుకోకుండా..

వాడితో.. నాకేంటి..బే.. నేను అవుతా.. మేనేజర్.. After 5 years US return...జాగ్రత్త.. వాడేనా ఏంటి... బోడి ప్రాజెక్టు మేనేజర్... అని.. నవ్వుతున్న కొలీగ్స్... దగ్గర.. గొప్పలు చెప్పుకుని కవర్ చేసుకున్నాడు...

ఇంటి దగ్గర నుండి వాళ్ళ నాన్న ఫోన్.. ఏరా బాబూ ఎలా ఉన్నావ్.. ఈ మధ్య అసలు ఫోన్ చెయ్యటంలేదు.. అని...,

"లేదు డాడ్.. నేను చాలా బిజీ" అనేసరికి వాళ్ళ నాన్న షాక్ తిన్నాడు.. "ఏందిరా ఇదీ.. కొత్తగా "నాయనా" అనడం మాని "డాడ్" అని పిలుస్తున్నొవ్.. ఏందో ఈ కొత్త పిలుపో..", అని వాపోయాడు..

అమెరికా వెళ్తున్నా డాడ్... ఇంకొక రెండు నెలల్లో... ఫ్లై అవుతా.. అని.. గొప్పగా చెప్పుకున్నాడు...

"ఒరే.. మరీ ఉద్యోగమూ..??", అని అమాయకంగా అడిగాడు.. బాలు చెప్పింది విని... భయపడ్డాడు.. ఒరే.. అక్కడ నువ్వు ఇమడగలవా??, కష్టమేమోరా.. ఎందుకురా.. సుఖంగా ఉన్న పేణాన్ని.. కష్టాల్లో పెట్టుకుంటావ్..?

ఇక్కడ.. ఈ ముప్పవేలు జీతం సరిపోతుంది కదరా..?, అప్పుడప్పుడు మమ్మల్ని చూడటానికి రావచ్చును కూడా..!!, ఎందుకురా.. ఇక్కడే ఉండిపోవచ్చుగా...? అని బ్రతిమలాడాడు నాయన..

తరువాత అమ్మ మాట్లాడి... కొత్తగా వచ్చిన పెళ్ళి సంభందం గురించి చెప్పింది..., పెళ్ళిచేసుకుని ఇక్కడే ఉండిపో బాబూ అని బ్రతిమలాడింది...

లేదమ్మా ఇంకా సెటిల్ కావాలి... డబ్బులు సంపాదించాలి.. అని మాట దాటేసాడు.. బాలు.. కాదురా బాబూ డబ్బే కావాలంటే.. వాళ్ళకి చాలా ఉంది ఒక్కతే కూతురు.. బాగానే కట్నం ముట్టజెప్పుతార్రా అని.. ఎర చూపి బ్రతిమలాడినా.. మనోడు లొంగలేదు..

"ఛా... డాలర్స్.. గుట్టలు పోసి.... లెక్కపెట్టుకోండిరా అంటుంటే... చీప్ గా.. చిల్లర రూపాయిలుగా పొయ్యి.. లెక్కపెడతా అన్నాడంట.. ఎనకెటికెవడో .. డాలర్ వేల్యూ మీకు తెలియటంలేదమ్మా..., నాకు అక్కడ.. నెలకు అన్ని ఖర్చులు పోగా.. లక్షన్నర మిగులుతుంది తెలుసా??, తిరిగొచ్చి... పెళ్ళిచేసుకుంటే.. డబుల్ కట్నం వస్తుంది.. నీకేం తెలియదులే నా ప్లాన్స్ అన్నీ...నే చూస్కుంటా", అని ఫోన్ కట్ చేసాడు...

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

మొబైల్ ఫోన్ మోత విని... ఫ్లాష్ బ్యాక్ నుండి.. వెనక్కు వచ్చాడు..., ఆ రోజు శనివారమేమో.. రూమ్మేట్స్.. రూమంతా డిస్కోతెక్ చేసారు... ఫుల్ సౌండుతో ఇంగ్లీష్ పాటలు పెట్టి... డాన్సులు.. పెడబొబ్బలూ... ఒరే ఆపండ్రా బాబూ... ఎదో ఇంటర్వూ కాల్ లా ఉంది... అని బ్రతిమలాడుకుని.. మూలకెళ్ళి ఫోన్ లిప్ట్ చేసాడు..., బాలు కళ్ళలో డాలర్ సింబల్స్ మళ్ళీ మెరిసాయి... రెండు రోజుల క్రితం ఇచ్చిన ఇంటర్వూలో సెలక్టయ్యావని.. సోమవారంనుండి.. వచ్చి జాయిన్ అవ్వమని.. కన్సల్టెన్సీవాడు.. కాల్ చేసి చెప్పాడు...

బాలూకు చాలా ఆనందంగా ఉంది..., కానీ ఆ ఆనందం ఎన్నో రోజులు లేదు...
పొద్దున్నే 6.30 కి లేచి రడీ అయ్యి.. ట్రైన్ పట్టుకుని.. 8.30 కల్లా ఆఫీస్ లో ఉండాలి... కొత్త కంపెనీ కొత్త ప్రాజెక్ట్ అంటే.. మన ఇండియాలోలా ఒక మూడు నెలలు.. టైమ్ పాస్ చేయొచ్చు అనుకున్నాడు.. కానీ వెళ్ళిన మొదటి రోజే కనీసం ఇంట్రడక్షన్ అయినా లేకుండా పని.. ఇచ్చాడు.. ఒక తెల్లోడు..

ప్రక్కనే కూర్చుని.. చేస్తున్న పని చూడసాగాడు.. ఇక బాలూకు చెమటలు.. బీపీ..., ఆ తెల్లోడు యముడు లా తగిలాడు... ఎనిమిది గంటల్లో కనీసం ఒక అరగంట కూడా బయటకు వెళ్ళడు... ఒక్క ఐదు నిముషాలు టీ.. అదీ అక్కడికే తెచ్చుకుని తాగుతాడు...

ఏదన్నా తప్పు చేస్తే... చాలు.. What hell you are doing?? అని పెద్ద క్లాసు పీకటం మొదలుపెడతాడు..., మనది బానిస బ్రతుకేరా అక్కడ.. అని ఇంతకు ముందు ఫ్రండ్స్ చెప్తుంటే.. వినలేదు..., ఇప్పుడు అర్దమౌతుంది..ఇది.. బానిస బ్రతుకుకంటే ఎక్కువ అనిపించింది బాలూకు..

యముడు.. వెనకే కూర్చుంటే.... అన్నీ తప్పులే.. రోజంతా క్లాసులే..

ఓర్నాయనో... చిన్నప్పుడు.. లెక్కల మాస్టారు.. బోర్డుపై లెక్క ఇచ్చి బెత్తం పట్టుకుని.. వెనుక నిలబడినట్లుంది..
దానికైతే..ఒక గంట ఓపికపడితేనో.. ఓ నాలుగు.. తింటేనో సరిపోయేది... బాబోయ్.. ఇది నరకం.. ఇదేం ఖర్మరా బాబూ.. అనుకున్నాడు బాలు.

రూమ్ లో ఉండి.. చక్కగా నచ్చినవి వండుకు తినేవాడు.. ఆఫీస్లో ఆ బ్రెడ్లు, నానా గడ్డి.. తినలేక.. ఒక్క వారం రోజులకే... బాలూ కళ్ళులోపలికి పోయి.. పిచ్చివాడిలా తయారయ్యాడు..., ఈ డాలర్.. మూటలు దేవుడెరుగు.. ఒక నెల ఉండి.. ఎలాగోలా ఇండియా చెక్కేయాలి అనుకున్నాడు...

నెలతరువాత... జీతం చూసుకున్నాడు... 1000 డాలర్సే.. ఎకౌంటులో చూసుకుని... దిమ్మ తిరిగి.. కన్సల్టెన్సీకి ఫోన్ చేసాడు...

ఈ నాలుగునెలలు... తనని.. పోషించినందుకు..., జాబ్ చూపించినందుకు పర్సంటేజ్ క్రింద.. అన్నీ పోగా.. మిగిలింది ఇంతే... ఇంకా.. ఒక సంవత్సరం వరకూ ఈ జీతమే అని వాడు.. చెప్పిన సమాధానం చూసి... నేలపై చతికిల పడ్డాడు....

అతని.. కళ్ళలోంచి డాలర్ సింబల్స్ కూడా.. క్రింద పడ్డాయి...

స్వరరాగ గంగా ప్రవాహం...

 

ఆఫీసునుండి.. అలసిపోయి.. వస్తూ.. హెడ్పోన్స్ లో ఒక మంచి పాట వింటున్నా...

ఆహా.. ఎంత బాగుంది.. అని ఒక్కసారి నా ఈ రోజు టెన్సన్స్ అన్నీ మరచిపోయా.. అలసిన

మనసుకు ఒక చెట్టు నీడలా ఆపాట తోచింది.. కాసేపు విశ్రాంతి కోరింది..

సేద తీరాను..

"సాగర సంగమమే.. ప్రణయ సాగర సంగమమే...." , (సీతాకోక చిలుక చిత్రంలోనిది..)

ఎంత చక్కటి పాట.. ఏముందో తెలియదు ఈ పాటలో.. నేను వరుసగా.. వందసార్లు.. విన్నా

ఇంకా వినసొంపుగానే ఉంటుంది..., ఈ పాటలో వీణతో పలికించిన సంగీతం..

ఎంత ఎమోషనల్ గా ఉంటుందో.. చెప్పలేను...., వింటుంటేనే  మదిలో కదులుతున్న ఏవో భావాలు...

కెరటాలుగా...అనిపిస్తాయి.. పాటకు తగ్గట్టు బాలు పాడిన తీరు.. ఇంకెవరూ సాటిరారు అనిపిస్తుంది..

 

నేను ఎంత  చికాకులో ఉన్నా, అలసటగా ఉన్నా సరే వినగానే ప్రాణంలేచొస్తుంది...

మహానుభావుడు.. ఇళయరాజా.. ఎలా చేసారో కానీ.. దీనికి..స్వరకల్పన..

నిజంగా మెచ్చుకోకుండా ఉండలేం. ఇంకా చెప్పుకోదగ్గ పాటలు చాలానే ఉన్నాయి

 

ఆయన మనసులో ఉన్న భావాలను సంగీతంలా పిలికిస్తారేమో..తెలియదు..

ఆ సంగీతంలో కూడా భావాలు పలుకుతుంటాయి...

పాడేవారు అవసరంలేదు అన్నట్లు..గాయని/గాయకుడు పాడలేని శృతిని, భావాన్ని.. 

అందులో ఉన్న వాయిద్యం పలికిస్తుంది...,

 

నాకు కాస్త ఎమోషనల్ సాంగ్స్ అంటే ఇష్టం,  పాటను ఎదో వింటున్నా అన్నట్లు కాకుండా..

పాటలోని ప్రతీ వాయిద్యం పలికే తీరును...చాలా శ్రద్దగా.. పరిశీలించడమంటే ఇష్టం...

 

ఆయన పాటల్లోని వాయిద్యాలు... ఇలా వచ్చి కూసి అలా వెళ్ళిపోయె కోయిలలా ఉంటాయి... అది నాకు

బాగా నచ్చుతుంది..., ఆ పాటతో పాటుగా వింటే.. అవి కోయిల కూతలా.. వినసొంపుగా ఉంటాయి...

కొన్ని కొన్ని స్వరాలు.. విడిగా వింటే.. చిన్నప్పుడు కొబ్బరాకుతో చేసిన బూర.. సరిగ్గా పలుకుతుందోలేదో అని

సరిచూసుకున్నట్లుండి చిలిపిగా నవ్వొస్తుంటుంది.. కానీ అటివంటి అపస్వరాన్ని కూడా స్వరకలయికతో.. ఒక

సుస్వరంగా మార్చగల ప్రతిభ నేను గమనించినదానిని బట్టి..  ఒక్క ఇళయరాజాదే..

 

సంగీతానికి చాలా పవరుంది... ఎటువంటి భావం అయినా వ్యక్తం చేయటం సంగీతంతో సాధ్యం...

ఇది నేను నమ్ముతాను...

ప్రశాంతమైన వాతావరణంలో కనులు మూసుకుని.. చక్కటి పాటని వింటూ, స్వరాలను గమనిస్తూ

ఆ స్వరాలకనుకూలంగా... మనసుని నాట్యంచేయిస్తుంటే.. ఆహా.. ఇంతకన్నా ఆనందం ఉంటుందా..!!

ఏమో నాకైతే... ఏదీ అంత ఆనందాన్ని ఇవ్వవనిపిస్తుంది...

 

సంగీతం ఎలా పుట్టిందో.. ఎలా పెరిగిందో చెప్పటానికి నా వయసు.. నా జ్ఞనం సరిపోవుకానీ... మనకు అదొక

వరమే..., ఎప్పట్నండో నాకు నేర్చుకోవాలని కోరిక..., సమయం కుదరక నెట్టుకొస్తున్నా.. కానీ కనీసం

చిరు ప్రయత్నమైనా చెయ్యాలి.. ఏదోక వాయిద్యం నేర్చుకోవాలి..

 

అబ్బా..ఆ అమ్మాయి చూడు ఎంత బాగా పాడుతుందో.. ఆహా ఆ అబ్బాయి.. గొంతు నిజంగా వరం..

అనుకుంటుంటాం.. మనకు పాడే ప్రతిభలేదు.. గొంతుదేవుడివ్వలేదు అని బాధపడుతుంటాం...

ఖచ్చితంగా.. ఇలాంటి కోరికలను.. ఏదోక సంగీతవాద్యాన్ని నేర్చుకుంటే తీర్చుకోగలం.. అని అనిపిస్తుంది..

 

ప్రియుని జాడ వెతుకుతున్న ప్రియురాలిని... నేను..

ప్రేమలోన దాగిఉన్న అమృతాలను తాగాలని.. ఆశగా ఎదురుచూస్తున్న

ప్రియసఖినే నేను, అని ప్రేయసి ప్రియుని కోసం రాసుకున్న పదాలు..

 

మధురసరాగంలో మృదుమురళిని మ్రోగించగ మదిలోన కదిలేటి.. భావమై

చెలియా తాళంలోన మనసును పలికించగ హృదయంలో వినిపించే రాగమై

 

లాంటి.. పువ్వులంటి.. పదాలను.. స్వరమాలలో కూర్చి.. ఒక పాటగా మార్చితే...

ఆ పదాలలోని కనిపించని అందాలు.. బయటపడి.. భావానికి మరింత వన్నెతెస్తాయి..

 

సంగీతానికి.. అంత వన్నెవుంది..మరి..,

ఎన్నో రీతులుగా.. ఎన్నో దారులలో..., వైవిధ్యభరితముగా... కాలానుగుణంగా సంగీతం మారుతున్నా...., దానిపై ఉన్న ప్రేమను వీడక.., మక్కువ వదలక,  ఇంకా సంగీతానికి జీవంపోస్తూ.. అందరినీ అలరిస్తున్న సంగీతకారులకు..., మహానుభావులకు... వందనం అభివందనం...

ఆ స్వరరాగగంగా ప్రవాహంలొ స్నానాలు చేసి తరిస్తూ ఆనదిస్తున్న శ్రోతలకు కూడా...!!!

ప్రణయమా.. మరుమల్లే పూలతోటలో.. ఘుమఘుమా..

ప్రియతమా నీవచట కుశలమా నేనిచట కుశలమే....
కాకితొటి కబురు చాలులే.. రెక్కలుకట్టుకుని వచ్చి వాలనా...

నీ రాకకోసం.. వేచివున్న ఈ మనసుని అలుసుగ చూడకనీ...
అంటూ.. ఇలాంటి సందేశాలతో రాసుకున్న ప్రెమలేఖలు...
అవి ఇప్పటి కాలంలో లేకపోయినా..

ప్రియునికై వేచి చూచు ప్రియురాళ్ళు..
ప్రియురాలు లేని విరహ వేదనతో వీగిపోయే.. ప్రియుళ్ళు...

ఇవి ఏ కాలంలో అయినా మాములే.. కానీ... ఎదురుచూపులో ఉన్న ఆనందాల్ని...
ఆమెను తాకిన గాలిని తాకినా చాలును.. అన్న కాంప్రమైజ్ లను..పొందటానికి..

ఎన్నో రీతులు.. దారులు ఉన్నాయి... కాలంతో పాటుగా..అవి.. మారుతున్నాయి...

ఇప్పుడు.. ఆకాశరామన్న ఉత్తరాలు.. లేకపోవచ్చు.. కానీ..
ఎసెమ్మెస్ లు.. ఈ మెయిల్లూ... సెల్ ఫోన్లూ... వీడియో చాట్లూ.. ఉన్నాయి..

మాటరానిమౌనమిదీ.. మౌనవీణగానమిదీ... అని.. మౌనంగా పలికే..
మిస్ట్ కాల్స్ ఉన్నాయి... ఒక్క మిస్డ్ కాల్ లో ఎన్నో భావాలు పలుకుతాయి...
నేను నీకోసమే ఆలోచిస్తునారా.. రోమియో... అంటే..
నీ ఆలోచనతోనే ఉన్నారా జూలియట్...అని.

చాటింగ్లో స్టేటస్ మెసేజ్ లో కూడా.. ఎన్నో భావాలు.. పలుకుతున్నాయి..
స్టేటస్ లోనే తిట్టుకుంటూ.. మళ్ళీ.. మాట్లాడటం మొదలవగానే..
చాటింగ్ చేసుకుంటూ... అలకలు.. చిలకలు..
కొమ్మకొమ్మకో సన్నాయి రాగాలు కూడా సాధ్యమే..

ఎదురు చూపుల కన్నులకీ.. కాటుక రేఖే.. ఆభరణం
పెదవిదాటని మాటలకీ..మౌనరాగమే.. ఆభరణం..

సుదూర తీరాలు.. ఏడేడు.. సాగరాలు.. అవతల ఉన్నా..
అమె ఎప్పుడు ఆన్ లైన్ కి వస్తుందో...

అతనికి తెలుసు... అతనెక్కడ ఏ క్షణాన ఏంచేస్తుంటాడో...
ఆమెకు తెలుసు.. అంతా.. టెక్నాలజీ మహిమే.. మరి..

మనసులు దూరం అయ్యే కొద్దీ దగ్గరవటం అంటే ఇదేనేమో...

జాబిల్లి కోసం ఆకాశమల్లే... వేచాను నీ రాకకై... అని..
ఎదురుచూపులోనే.. ఆనందం ఉందెమో..

సుమం ప్రతి సుమం సుమం... క్షణం ప్రతిక్షణం క్షణం..అని..
ప్రియురాలు తండ్రి ప్రక్కన ఉన్నా ధైర్యంగా ప్రియుడు ఐ లౌ యు చెప్పగలడు...,
ఈ రోజు మ్యాట్నీ షో కి రడియా.. అని అడగగలడు... ఒక చిన్న ఎసెమ్మెస్ తో...


నువ్వంటేనే.. కోపం వస్తుంది.. అసలు నువ్వు నాతో మాట్లాడకు పో...
అని చెప్పాలనుకుంటే.. ఒక బ్లాంక్ ఎసెమ్మెస్....

వయ్యారిగోదారమ్మా ఒళ్ళంతా ఎందుకమ్మా కలవరం...
హే.. నేనిప్పుడు గోదారిలో. ప్రయాణం చేస్తున్నా తెలుసా...
ఆ చల్లని గాలి.. గోదారి గల గల ఎంత అందంగా ఉన్నాయో.. చూస్తావా..?!!
ఇదిగో చూడు కాదేది.. అసాధ్యం.. అని ఒక ఎమ్మెమ్మెస్...


చేయిజారిన చందమామను.. అందుకోగలనా..
దూరమైన నా ప్రేమజ్యోతిని చేరుకోగలనా..
నాప్రేమతో తన ప్రేమనే గెలుచుకోగలనా..

నువ్వంటే.. ప్రాణమనీ.. నీతోనే లోకమనీ..
నీ ప్రేమేలేకుంటే.. బ్రతికేది ఏందుకనీ..
ఎవరికి చెప్పుకోను నాకు తప్పా....
ఇలాంటి ఎవరికీ చెప్పుకోలేని వాటికోసం బ్లాగులున్నాయి...

కన్న కలలిక ఎందుకో... కన్నె కలయిక కోరుకో... అని..
అమ్మాయిల్ని ఇంప్రెస్ చేయటానికి.. ఆర్కుట్ ఉంది...

ఓ ప్రియతమా.. బదులీయిమా.. ఏచోట నీవు వున్నా..
ఈ పాటనై నలువైపులా నీ జాడ వెతుకుతున్నా..
అంటూ చెలికి.. డెడికేట్ చేసేందుకు... ఎఫ్ ఎమ్ రేడియో ప్రోగ్రాములున్నాయి...
కాలం మారినా.. ప్రేమ రసం ఒక్కటే... ఎన్ని మారినా... ఎంత మారినా..
ఎక్కడైనా... సరిగంగ స్నానాల ఒణుకు ఒక్కటే... అన్నట్లు..

రూపం మారినా.. ప్రణయమా.. నువ్వు..మారనే లేదు...